W minioną niedzielę to jest  27. listopada rozpoczęliśmy A D W E N T. Czas szczególny w Kościele, dla wielu czas zabiegania, przygotowania do nadchodzących świąt Bożego Narodzenia. Ale czy tak naprawdę ktoś się zastanowił skąd w ogóle wziął się adwent? Co wyraża liturgia tego okresu liturgicznego?

Słowo adwent pochodzi z języka łacińskiego "adventus", które oznacza przyjście. Dla starożytnych rzymian słowo to, oznaczało oficjalny przyjazd cezara lub odwiedziny państwowego dygnitarza państwowego po objęciu urzędu. W chrześcijaństwie terminem tym określa się radosny czas przygotowania do Narodzenia Pańskiego, w którym wspomina się pierwsze przyjście Jezusa i jednocześnie oczekuje się ponownego Jego przyjścia na ziemię. Obecnie adwent obejmuje 4 kolejne tygodnie począwszy od pierwszej niedzieli po uroczystości Chrystusa Króla, do pierwszych nieszporów Bożego Narodzenia.

Roraty

Tak nazywa się Msza św. ku czci Najświętszej Maryi Panny, odprawiana w adwencie w dni powszednie. Nazwa ta pochodzi od słów pieśni na wejście: "Rorate caeli desuper" - "Spuśćcie rosę niebiosa". Najstarsze ślady odprawianej w Polsce Mszy św. roratniej sięgają XII w. W wieku XVI roraty były już znane w całej Polsce. Roraty w Polsce celebrowane były we wczesnych godzinach porannych, poprzedzających wschód słońca (6⁰⁰ - 7⁰⁰), taka praktyka zachowała się po dzień dzisiejszy. W naszej parafii celebracja Mszy roratniej w każdy wtorek i czwartek o godzinie 6⁰⁰

Świeca roratnia czyli roratka

Jest to biała świeca ozdobiona białą lub niebieską wstążką, zapalana w czasie Mszy św. roratniej. Jest ona symbolem Maryi, która podobnie jak jutrzenka wyprzedza wschód słońca, tak Ona poprzedziła przyjście Jezusa.

Wieniec adwentowy

Ten niemiecki zwyczaj znany jest w Polsce od ponad 160 lat. Na zielonym wieńcu umieszcza się 4 świece. Cala rodzina gromadząc się w niedzielny wieczór przy wspólnej modlitwie zapala kolejne świece jako znak czuwania i gotowości na przyjście Jezusa. Wieniec adwentowy posiada bogatą symbolikę: światło, zieleń i krąg, które oznaczają wspólnotę oczekującą
w miłości i radości na przyjście Pana. W Wigilię Bożego Narodzenia 4 palące się świece oznajmiają przyjście Jezusa który jest światłością świata.

„Bohaterowie” adwentu, czyli postacie liturgii adwentowej

Liturgia Adwentu ukazuje nam dwie czołowe postacie: Izajasza oraz Jana Chrzciciela.

Pierwszy, nazwany przez historie księciem proroków jest obrazem Starego Testamentu. Izajasz urodził się ok. roku 770 przed Chrystusem. Działał w Jerozolimie, był elitarnym członkiem narodu izraelskiego. Izajasz, przez prawie 40 lat po powołaniu na proroka, godnie wykonywał powierzone mu zadanie. Pozostawił najwięcej przepowiedni co do Mesjasza, które liturgia Adwentu nam przypomina. Ostatnie lata życia proroka nie są nam bliżej znane. Apokryfy głoszą, że poniósł męczeńską śmierć z rak króla Manassesa.

Druga postacią wprowadzona do liturgii w Adwencie jest Jan Chrzciciel.

Jest on uosobieniem Nowego Testamentu. Jego zadaniem nie było przepowiadanie, lecz wskazywanie na Zbawiciela, który przyjdzie na świat wypełnić swoja misje. W okresie Adwentu jego zadaniem jest praktyczne wskazywanie wiernym na sposób, w jaki powinni przygotować sie na przyjście Mesjasza, poprzez słowo i swoje życie. Wskazuje, że tylko poprzez pokute, odrzucenie grzechu oraz zrzucenie z siebie starego człowieka i przeobrażenie sie w nowego na wzór Jezusa, możemy godnie przygotować sie na ; narodziny  Zbawiciela.

Charakterystyczna cecha Adwentu jest także motyw maryjny. Czym bardziej zbliżamy sie ku świętom Bożego Narodzenia, to ten motyw staje sie coraz bardziej wyrazistszy. Maryja stał sie drabina Jakubowa, po której na ziemie zeszło Zbawienie. To Ona właśnie została wybrana spośród wielu niewiast na Matkę Odkupiciela. Stała sie znakiem zapowiadającym bliskość nadejścia i narodzin Mesjasza. Pełny wyraz macierzyństwa Maryi znajdujemy
w noworocznej uroczystości Bożej Rodzicielki.

Dnia 15 sierpnia 2011 roku odbył się odpust parafialny. Podsumowaniem tej uroczystości niech będzie świadectwo jednej z uczestniczek:

Pielgrzymuję do Skrzatusza od wielu lat, zarówno na odpust wrześniowy, jak i sierpniowy, ale tegoroczny od samego wjazdu do miejscowości zrobił na mnie duże wrażenie. Oczywiście mam na myśli ilość samochodów jak na odpust sierpniowy. Pomyślałam sobie, że pewnie będzie dużo pielgrzymów i nie pomyliłam się. Zaczęłam zastanawiać się wówczas, co spowodowało tak liczną frekwencję i odpowiedź sama cisnęła się na usta - to po prostu moc przyciągania Matki Bożej Skrzatuskiej oraz klimat, jaki towarzyszy temu Sanktuarium.

Pielgrzymując do wielu sanktuariów w Polsce widziałam i doświadczyłam już wiele, jednakże atmosfera wyciszenia, wręcz kontemplacji u stóp Matki Bożej Bolesnej jest niepowtarzalna. W Skrzatuszu po prostu można się pomodlić, pomyśleć, wyżalić, podziękować i wyjść tak pełnym wiary i nadziei, że to najlepsze SPA na świecie. Tak też było i w tym roku. Eucharystia była troszkę inna niż zwykle, nie było w prawdzie nawiązania do Cudu nad Wisłą, ale towarzyszyła jej według mnie nić nostalgii, tematyka sytuacji współczesnej rodziny oraz pożegnanie ks. Proboszcza Prałata Józefa Słowika i jednoczenie powitanie nowego Proboszcza ks. Tomasza Jaskółkę. Dziesięciolecie proboszczowania ks. Słowika pozostawiło po sobie w Skrzatuszu zarówno owoce materialne, jak i duchowe.

Kolejna refleksja jaka nasuwa mi się myśląc o tegorocznym odpuście, to doskonała organizacja. Obawiałam się, że nowe usytuowanie straganów, które jakby nie było są tradycją tegoż odpustu, może zakłócić harmonię święta, aczkolwiek okazało się, że wszystko znalazło swoje miejsce i nawet powiedziałabym, że zostało to lepiej rozlokowane, niż dotychczasowy plac straganowy, na którym obecnie budowany jest Dom Pielgrzyma. Można dalej powiedzieć, iż podczas tegorocznego odpustu zaspokojone zostały wszelkie potrzeby, które można przypisać tradycyjnym odpustom, tj. modlitwa indywidualna i eucharystyczna, atmosfera straganów i atrakcje dla dzieci (m.in. zamek dmuchany, malowanie twarzy, wata cukrowa).

Kończąc moje krótkie przemyślenia na temat odpustu, chciałabym podziękować wszystkim, którzy ciężko pracują na rzecz Sanktuarium, równocześnie życząc tak ks. Jaskółce, jak i ks. Słowikowi konstruktywnej współpracy u stóp Pani Skrzatuskiej, tak by ziściły się marzenia ks. Biskupa dotyczące wyniesienia Sanktuarium Skrzatuskiego do rangi świętości.

5 czerwca ks. Marek odprawił swoją pierwszą Mszę Świętą w rodzinnej miejscowości – Możdżanowie, która poruszyła wszystkich tam obecnych. Kazanie prymicyjne wygłosił ks. Tomasz Jaskółka. Nie zabrakło też skrzatuskiej scholi, która wyśpiewała towarzyszące ks. Markowi w powołaniu słowa:

„Złożyłem w Panu całą nadzieję, On pochylił się nade mną i wysłuchał mego wołania”.

/Ps 40/

ZAPRASZAMY WSZYSTkICH NA MSZĘ PRYMICYJNĄ KS. MARKA, KTÓRA ODBEDZIE SIĘ W NASZYM SANKTUARIUM !

Niedziela: 12 czerwca, godzina 12.00.

4 czerwca 2011 roku w bazylice konkatedralnej pw. Wniebowzięcia NMP w Kołobrzegu biskup Edward Dajczak udzielił święceń prezbiteratu sześciu diakonom naszej diecezji. Eucharystię pod przewodnictwem biskupa diecezjalnego koncelebrowali bp Paweł Cieślik, bp Krzysztof Zadarko, bp Tadeusz Werno, wykładowcy i rektor WSD. Na uroczystości było obecnych ponad 70 księży z naszej diecezji.

Neoprezbiterzy AD 2011:

ks. Marek ROSKOWIŃSKI z parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Duninowie,

ks. Marcin DOBROWOLSKI z parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Oświęcimiu (diecezja bielsko-żywiecka),

ks. Paweł KOWALSKI z parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Starej Łubiance,

ks. Karol KUBICKI z parafii pw. św. Jana Bosko w Pile,

ks. Sebastian MACIUSZKO z parafii pw. NMP Królowej Polski w Jastrowiu,

ks. Radosław WINIECKI z parafii pw. św. Wawrzyńca w Różewie.

Tekst: http://www.koszalin.opoka.org.pl/new/w.php?z=737&i=75

Zdjęcia ks. red. Dariusz Jaślarz Gość Niedzielny.

21 maja 2011 roku, o godzinie 10, w kościele pod wezwaniem Ducha Świętego w Koszalinie odbyły się święcenia diakonatu czterech alumnów z Wyższego Seminarium Duchownego w Koszalinie, których udzielił bp Paweł Cieślik. Jednym z wyświęconych diakonów był kl. Paweł Byczkowski, który odbywał praktyki w naszej parafii.

Diakona Pawła polecamy naszym modlitwom  i życzymy wytrwałości w posłudze oraz gorliwości w wypełnianiu misji głoszenia Słowa Bożego.

Zdjęcia z: http://www.wsdkoszalin.eu/

15 maja bieżącego roku, w Niedzielę Dobrego Pasterza, przeżywaliśmy  25-tą rocznicę święceń kapłańskich ks. Krzysztofa Oleszkiewicza – salezjanina, pełniącego niegdyś posługę kapłańską w naszym Sanktuarium. Ks. Krzysztof od dziecka był związany z tym miejscem, dlatego swoje kapłańskie powołanie w szczególny sposób wiąże z Naszą Panią Skrzatuską. W dniu swojego jubileuszu, dziękował Bogu za swoje powołanie i kolejny raz  zawierzał się opiece Matki Bożej. Tego dnia, podczas Mszy Świętej, towarzyszyli mu krewni i przyjaciele. Poruszające słowo Boże wygłosił ks. Mieczysław Pastusiak (proboszcz sąsiedniej parafii i przyjaciel ks. Krzysztofa).

Serdecznie gratulujemy Jubilatowi i życzymy, by jego praca duszpasterska przynosiła owoc stokroty.

„Już gościsz Jezu w sercu mym, dzień ten jest szczęścia mego dniem.”

15  maja 20011 dzieci z naszej parafii obchodziły rocznicę swojej Pierwszej Komunii Świętej. Po raz kolejny przyszły na uroczystą Mszę Świętą, ubrane w białe szaty, by wraz ze swoimi rodzicami podziękować Panu Jezusowi za ten piękny dar, który otrzymały i którym mogą się cieszyć podczas każdej Eucharystii.

Jedna z dziewczynek podzieliła się z nami swoimi wspomnieniami:

„Mam na imię Ola i mam 10 lat. 16-tego maja 2010 roku, o godzinie 10.00, podczas uroczystej Mszy Świętej, w kościele NMP w Skrzatuszu, po raz pierwszy przystąpiłam do Stołu Pańskiego. Sakramentu udzielił mi ksiądz Józef Słowik, a katechetą, który  przygotowywał mnie do tej uroczystości - był ks. Konrad Gruda. To był szczególny dzień w moim życiu i wielka łaska, gdy Pan Jezus zamieszkał w moim sercu. Przyjęłam Go w postaci małego, białego opłatka. Ta chwila będzie tkwić w mojej pamięci już zawsze, wyznaczając mi właściwy kierunek postępowania.”

Dziękujemy wszystkim, którzy swoim zaangażowaniem uświetnili tę uroczystość.

Dzień przystąpienia dziecka do pierwszej Komunii św. jest tak ważnym momentem w jego życiu, że często utrwala się na całe życie i decyduje o jego przyjaźni z Jezusem Eucharystycznym na dalsze lata. W niedzielę 8 maja w naszej parafii do stołu Pańskiego po raz pierwszy przystąpiło 36 dzieci.

Sakrament bierzmowania wraz ze chrztem i Eucharystią należy do sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego, dlatego przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu.

Dnia 4 maja sakramentu bierzmowania naszej młodzieży udzielił bp Paweł Cieślik. Do sakramentu bierzmowania przystąpiło w tym roku 18 osób z parafii Różewo i 35 osób ze Skrzatusza.

„Szukałem Was, teraz Wy do mnie przychodzicie”.

1 maja 2011 to szczególna data dla nas Polaków, to dzień beatyfikacji wielkiego Sługi Bożego – Jana Pawła II.
„Subito Santo” wybrzmiało także w naszym Sanktuarium. Już 30 kwietnia br. odbyła się uroczysta Msza Święta koncelebrowana, w której dziękowaliśmy Bogu za życie Jana Pawła II i jego świętość. Tego dnia towarzyszył nam piękny i harmonijny śpiew chóru ECHO z Rogoźna.
Po Mszy Świętej mogliśmy uczestniczyć w montażu słowno-muzycznym z udziałem dzieci ze Szkoły Podstawowej w Skrzatuszu i scholi parafialnej, przygotowanym przez diakona Marka.

Błogosławiony Janie Pawle II – módl się za nami!